Study Trip Canada 2026
This is the blog for the Study Trip 2026 to Canada. Every day one of the participants will write about that day, which you can read here, or on our Instagram.
Blog May 5th - Amber
English follows DutchVandaag was dan de dag dat we weer begonnen aan onze reis terug naar Nederland na een leuke en leerzame trip in Canada. Voor de meesten betekende dit eerst het inpakken van de laatste spullen en een poging doen om alles in de koffers te krijgen. Wij bezochten in de ochtend ook nog met een groepje de Notre-Dame Basilica of Montréal om deze nog even te bewonderen.
Na het bij elkaar verzamelen van de koffers in het hostel gingen we nog even downtown in om de Canadese snack "beavertail" te eten, waarbij sommigen besloten om deze snack te combineren met het Canadese gerecht "poutine", een interessante combinatie. Daarna zijn we nog een aantal souvenirwinkeltjes langs gegaan voor de laatste inkopen en toen moesten we toch echt beginnen aan de reis naar huis.
De reis begon met een korte wandeling met de koffers en tassen richting de bushalte, waarna we vervolgens een uur in de bus hebben gezeten om aan te komen bij het vliegveld. De check-in en security liepen allemaal vrij soepel en we hadden daarna nog even tijd om ons te vermaken op het vliegveld. De 7 uur lange vlucht begon rond 7 uur 's avonds, waarbij een deel van de groep nog wel gezellig bij elkaar kon zitten. Na een paar uur zijn de meesten in slaap gevallen en uiteindelijk zijn we in de ochtend in Nederland aangekomen.
English
Today was the day that we began our journey back to the Netherlands after a fun and educative trip in Canada. For most of us it meant packing our last stuff and trying to fit everything into our suitcases. We also visited the Notre-Dame Basilica of Montréal in the morning to admire it for a bit.
After leaving our suitcases in the hostel we went downtown to eat the Canadian snack "Beavertail", where some decided to combine this snack with the Canadian food "Poutine", an interesting combination. Following this, we went to a couple of souvenirshops to buy our last souvenirs and then we really had to start our trip back home.
The trip started with a short walk with our bags and suitcases to the busstop, where we took an hour long busride to the airport. Going through the check-in and security went smoothly and we were able to enjoy some free time at the airport. The 7 hour flight started around 7 p.m. and a part of the group was able to sit together in the plane. After a couple of hours most of us fell asleep and eventually we arrived in the Netherlands in the morning.
Blog May 4th - Robin
English follows DutchVandaag was alweer de laatste volledige dag van onze studiereis, voordat we morgen Canada weer verlaten voor Nijmegen. Hierom hebben wij ook niet stilgezeten, want de dag begon weer vroeg, zodat we op tijd bij het prestigieuze McGill University konden zijn voor ons bezoek. Na onze gezamenlijke voorbereiding zijn we warm onthaald bij het instituut, waar we maar liefst 6 presentaties kregen - elk over een andere onderzoeksgroep. Er werd gepresenteerd over Atomic Force Microscopy, grafeen (alweer...), en nog andere onderwerpen. Bovendien kregen we nog een mooie salespitch over een AI Agent die ons kan helpen bij onze DFT berekeningen - fijn! Hierna volgden de rondleidingen, waar ik heb mogen genieten van details over het hele proces rondom grafeenonderzoek en het AFM lab. Ter afsluiting hadden we ons laatste educatiemomentje, waar iedereen weer kon delen wat ze hadden geleerd.
Hierna ben ik - met een klein groepje - op zoek gegaan naar lunch, die we hebben gevonden bij een Mediterraans restaurant. De overheerlijke pita döner versterkte mijn verlangens om weer op het Europese continent te zijn. Een kort bezoek aan de McGill `fan shop' later (en een waterfles rijker) hebben we in 2 minuten stilte de oorlogsslachtoffers herdacht. Dit was voor mij nogal surreëel, omdat de rest van Montreal hier (natuurlijk) niet stil bij stond. Vervolgens was het weer tijd om te hergroeperen, opdat we samen Mount Royal konden `beklimmen'. Dit was minder ver dan gedacht, maar bestond vooral uit talloze traptreden. Het uitzicht was het wel waard. In de plaats van nog verder over de heuvel te lopen, besloot een deel van ons om te gaan shoppen. Hier heb ik ongeveer honderd paar schoenen geprobeerd en een shirt gekocht van een Japans cultureel icoon. Ook had het winkelcentrum - gek genoeg - een vectorveld, waar we van hebben genoten.
's Avonds heb ik mijn (zeer recente) droom, om iedereen een 5 dollarcent muntje (met de Castor!!!) te geven, vervuld, met behulp van een hele aardige winkeleigenaar die mijn rare verzoek wilde eren. Omdat het alweer etenstijd was, besloten wij de Canadese cultuur nog verder op te nemen, door naar een Vietnamees restaurant (met sketchy ingang) te gaan. Het eten was heerlijk, en een aantal mensen hebben hier weer hun culturele grenzen verlegd (bv. door met stokjes te eten). Teruggekomen in het hostel was het tijd voor de litste DoBo (voor de niet-kenners: DoucheBorrel) van de trip, waar we gezellig hebben gekletst onder het stromende water met al dalende temperatuur. Het inpakken van de koffer ging soepel voor mij, maar niet voor iedereen. Dit schouwspel deed mij dan ook veel deugd. Na een laatste snack (Reese's) was het tijd om te slapen en ons mentaal klaar te maken voor de terugreis.
English
Today was the last full day of our study trip before we leave Canada for Nijmegen tomorrow. We certainly haven't been idle, as the day started early again so we could be at the prestigious McGill University on time for our visit. After our joint preparation, we received a warm welcome at the institute, where we attended no fewer than 6 presentations - each about a different research group. Presentations covered Atomic Force Microscopy, graphene (again...), and other topics. Moreover, we were treated to a great sales pitch about an AI Agent that can help us with our DFT calculations - great! This was followed by the tours, during which I was able to enjoy details about the entire process surrounding graphene research and the AFM lab. To conclude, we had our final educational session, where everyone could share what they had learned.
After this, I - with a small group - went in search of lunch, which we found at a Mediterranean restaurant. The delicious pita döner reinforced my longing to be back on the European continent. After a brief visit to the McGill `fan shop' (having gained a water bottle), we held a two-minute silence to commemorate the war victims. This felt quite surreal to me, as the rest of Montreal (naturally) did not reflect on it. Next, it was time to regroup so we could `climb' Mount Royal together. It wasn't as far as expected, but consisted mainly of countless steps. The view, however, was worth it. Instead of walking any further up the hill, some of us decided to go shopping. Here, I tried on about a hundred pairs of shoes and bought a shirt from a Japanese cultural icon. The highlight of the mall was a poster of a vector field, which we, being physics students, thoroughly enjoyed.
In the evening, I fulfilled my (very recent) dream of giving everyone a 5-cent coin (with le Castor!), with the help of a very nice shop owner who was willing to honor my strange exchange request. Since it was already dinner time, we decided to soak up Canadian culture even further by going to a Vietnamese restaurant (with a sketchy entrance). The food was delicious, and a number of people pushed their cultural boundaries again here (e.g., by eating with chopsticks). Back at the hostel, it was time for the littest DoBo (for the uninitiated: Shower Drinks) of the trip, where we chatted comfortably under the running water as the temperature dropped. Packing the suitcase went smoothly for me, but not for everyone. Watching this spectacle of struggle gave me great satisfaction. After a final snack (Reese's), it was time to sleep and mentally prepare ourselves for the return journey.
Blog May 3rd - Yula
English follows DutchVandaag was het tijd om de stad Montreal voor een dagje te verlaten en de natuur op te zoeken. We verzamelden met de 14 mensen die meegingen om 10:00 voor het hostel, maar eerst gingen Pieter en ik even langs de supermarkt en de bakker om eten in te slaan voor de hike. Na het haasten voor de metro en daarna de bus waren we eindelijk aangekomen in het plaatsje Mont-Saint-Hilaire. Hier was de start van de route die Joep had uitgezocht door het natuurpark ``Gault Nature Reserve of McGill Universit''.
De tocht begon met een enorme klim, waardoor ik toch even bang was dat ik het niet ging overleven, maar gelukkig was dat het zwaarste stuk van de wandeling. Onderweg kwamen we chipmunks tegen (foto credits naar Sarah) en een vismarter die helaas wel te snel was voor een foto. Toen we aankwamen bij het meer ``Lac Herte'' was het tijd om de sandwich uit de supermarkt te gaan proberen. Dit was helaas een enorme tegenvaller, maar gelukkig had ik ook nog koekjes mee. Verder hebben we bij het meer even uitgerust en van het uitzicht genoten. Toen gingen we opsplitsen, want sommigen wilden nog wat verder lopen naar een uitkijkpunt. Ik ging mee met de groep die de kortere weg nam terug naar de bushalte, om daar nog even op zoek te gaan naar een welverdiende koffie. Daarna waren we weer herenigd met de rest bij de bushalte en zijn we teruggegaan naar de stad.
In de bus hebben Sjoerd en ik meteen even het instituut bezoek van morgen voorbereid met vragen en toen we terug waren was het tijd voor avondeten. We zijn met 16 mensen gaan eten in Le Central, een foodcourt, waar ik een lekkere poke bowl heb genuttigd. Tijdens het eten hebben we natuulijk even de belangrijke ijshockeywedstrijd gekeken van de Montreal Canadiens tegen Tampa Bay Lightning, deze hebben we in het hostel nog afgekeken en gelukkig heeft Montreal gewonnen! Toen was het tijd om te douchen en deze blog te schrijven. Al met al was het weer een top dag, maar helaas wel een van de laatste.
English
Today it was time to leave the city of Montreal for a day and head into nature. The 14 of us who were joining gathered in front of the hostel at 10:00, but first Pieter and I stopped by the supermarket and the bakery to buy some food for the hike. After rushing to catch the metro and then the bus, we finally arrived in the town of Mont-Saint-Hilaire. This was the starting point of the route that Joep had planned through the ``Gault Nature Reserve of McGill Universit'' nature park.
The hike started with a huge climb, which honestly made me worry for a moment that I wasn't going to survive it, but luckily that turned out to be the hardest part of the walk. Along the way we came across chipmunks (photo credits to Sarah) and a fisher cat, which unfortunately moved too fast for a picture. When we arrived at the lake ``Lac Hertel,'' it was time to try the supermarket sandwiches. Unfortunately, they were a huge disappointment, but luckily I also brought cookies. We also took some time to rest by the lake and enjoy the view.After that, we split up because some people wanted to continue hiking to a viewpoint. I joined the group that took the shorter route back to the bus stop so we could look for a well-deserved coffee. Afterwards, we reunited with the rest of the group at the bus stop and headed back to the city.
On the bus, Sjoerd and I immediately started preparing tomorrow's institute visit by coming up with some questions, and once we got back it was time for dinner. With a group of 16 people, we went to eat at Le Central, a food court, where I enjoyed a delicious poke bowl. During dinner, we of course watched the important ice hockey game between the Montreal Canadiens and the Tampa Bay Lightnings. We finished watching it back at the hostel, and luckily Montreal won! After that, it was time to shower and write this blog. All in all, it was another great day, although unfortunately one of the last.
Blog May 2nd - Gejo
English follows DutchVandaag was een vrije dag. De meesten van ons begonnen met een beetje uitslapen, voor zover dat lukte. Toen iedereen rustig van een ontbijtje had genoten, was het tijd om wat plekken in Montreal te gaan bezoeken. Met een deel van de groep gingen we naar het Musée des beaux-arts de Montréal. Hier waren veel verschillende soorten kunst, zoals hele mooie beelden uit de Griekse en Romeinse mythologie, wat mij persoonlijk erg aanspreekt. Er waren ook delen van het museum waar ik soms wat langer naar moest kijken om het te snappen, of het zelfs helemaal niet begreep, zoals bij de moderne kunst.
Nadat een groot deel van de groep een beetje uitgekeken was, gingen we in de middag na een korte lunch naar de Biodome, een binnendierentuin. Hier hebben we het nationale dier van Canada gezien (le castor, de bever), capibara's en nog meer leuke dieren. Het lag ook naast het Olympisch Stadion van 1976, waar we natuurlijk even op de foto zijn gegaan met de Olympische ringen.
Nadat we ook hier uitgekeken waren, zijn we in de avond met een grote groep in een foodhal gaan eten, waar je uit allerlei verschillende eettentjes kon kiezen. Zelf ben ik voor Portugees gegaan, terwijl anderen voor pokébowls of Grieks kozen. Vervolgens hebben we als toetje nog wat churros gedeeld.
De rest van het avondprogramma bestond uit een gezellige borrel in de gedeelde woonkamer, waar volop werd gepraat en spelletjes werden gespeeld. Om de dag goed (en stuiterend van de suiker) af te sluiten, zijn we nog met een klein groepje een lokale lekkernij, de beavertail, gaan proberen. Dit is een soort deeggebakje met een topping erop.
Zo was deze dag weer goed gevuld met allerlei leuke activiteiten.
English
Today was a day off. Most of us started by sleeping in a bit, as much as that was possible. Once everyone had enjoyed a relaxed breakfast, it was time to visit some places in Montreal. With part of the group, we went to the Musée des beaux-arts de Montréal. There were many different types of art, such as beautiful sculptures from Greek and Roman mythology, which I personally really enjoy. There were also sections of the museum where I had to look a bit longer to understand the pieces, or sometimes didn't understand them at all, especially in the modern art sections.
After a large part of the group had seen enough, we went to the Biodome, an indoor zoo, in the afternoon after a short lunch. Here we saw Canada's national animal (the beaver), capybaras, and many other interesting animals. It was also located next to the Olympic Stadium from 1976, where of course we took some pictures with the Olympic rings.
After we were finished there as well, we went out for dinner in the evening with a large group at a food hall, where you could choose from all kinds of different food stalls. I personally went for Portuguese food, while others chose poke bowls or Greek food. Afterwards, we shared some churros for dessert.
The rest of the evening consisted of a relaxed gathering in the shared living room, where there was lots of chatting and games being played.
To end the day on a high note (and full of sugar), a small group of us went out to try a local delicacy, the beavertail. It's a kind of fried dough pastry with toppings.
All in all, it was another day full of fun activities.
Blog May 1st - Fabian
English follows DutchDeze vrijdag stond weer in het teken van een instituutbezoek en had ook éen van de twee gezamenlijke etentjes van de studiereis. Zoals gewoonlijk startte de dag met klaarmaken voor vertrek en een grote groep die samen kwark eten, terwijl een paar anderen de bakker om de hoek bezoeken.Vervolgens was het tijd om te vertrekken naar het instituut, ditmaal Institut Courtois, dat onderdeel is van dezelfde natuurkunde-groep als het CRAQ van de dag ervoor en zich dus ook op dezelfde plek bevindt. Gelukkig was er deze keer geen plotselinge evacuatie van de metro, waardoor we zonder haast aankwamen op campus en dus ook de gebruikelijke standup om onze vragen met elkaar te delen onder leiding van Patrick.
Tijdens het bezoek kregen wij niet alleen de verwachte wetenschappelijke praatjes en lab-tour, maar ook een plotselinge pitch van een huidig PhD student over hoe goed het is om een PhD te volgen bij het instituut.Na het bezoek ging ik met ongeveer de helft van de groep naar de lokale bakker om wat heerlijke broodjes te halen, wat in mijn geval een halve foccacia en een flinke croissant betekende. Tijdens dit etentje werden wij gegroet door een flink aantal vogels die zeer geïnteresseerd in elk kruimeltje dat op de grond viel.
Na de lunch had iedereen een middagje aan vrije tijd voordat het gezamelijke diner zou starten, wat is ingedeeld met wat rust pakken, powernaps, museumbezoeken en souvie-jachten. Voor mij was dit echter het moment om tijd te pakken voor een van mijn hobby's; treinspotten. Stiekem was dit eerder op de dag al gestart bij het instituut, gezien daar een aantal sporen achter liggen, die ook gebruikt werden door ten minste drie verschillende treinen tijdens ons bezoek.Mijn middagjacht was echter niet zo goed gelukt, gezien er uiteindelijk maar één trein heeft gereden in de ~3uur dat ik rond een groot havenemplacement heb rondgelopen. Dit was gelukkig niet niks, omdat ik nog wel enorme gestalde treinen heb zien staan van verschillende typen, inclusief de dubbelstack containers die in Europa niet kunnen voorkomen door de hoogte van onze tunnels en bovenleiding.De trein die reedt was ook een mooie omdat er maar éen enkele diesellocomotief voor zat die een trein trok die in Europa al twee nodig zal hebben om te rijden. Ook heb ik direct al wat handmatige rangeerwerkzaamheden kunnen zien door iemand die wissels aan de achterkant van de trein omgooide zodat de locomotief direct weer terug kon rijden over het originele spoor, zonder alle wagons terug te duwen.
Ondertussen kwam ook het nieuws binnen dat de originele eettent niet meer door zou gaan en we pas om 8 s'avonds bij een andere zouden eten. Hierop is het plan gekomen om een PreDiWoKaZiBo te houden in de woonkamer van het hostel te houden, om de tijd te vullen, wat een goed idee is gebleken gezien de gezelligheid.Het diner, bij een mooi Italiaans tentje, was ook zeer leuk. Dit kwam mede door de ijshockeywedstrijd die zich tegelijkertijd afspeelde en met smart gevolgd werd door ons. Echter was het nog niet helemaal bedtijd hierna, dus werd er besloten om voor een tweede WoKaZiBo te gaan, waar ik heb kunnen meedoen in een potje Zweeds Pesten, die ik ook heb gewonnen :).
Al om al een geslaagde dag!
English
This Friday was once again devoted to a visit to an institute and also featured one of the two group dinners planned for the study trip. As usual, the day began with getting ready to leave and a large group eating quark together, whilst a few others popped into the bakery round the corner.Next, it was time to head to the institute - this time the Institut Courtois, which is part of the same physics group as the CRAQ we'd visited the day before and is therefore located in the same place. Fortunately, there was no sudden evacuation of the underground this time, so we arrived on campus without any rush and were able to hold our usual stand-up meeting to share our questions with one another, led by Patrick.
During the visit, we were treated not only to the expected scientific talk and lab tour, but also to an impromptu pitch from a current PhD student about how great it is to do a PhD at the institute.After the visit, I went with about half the group to the local bakery to pick up some delicious pastries, which in my case meant half a focaccia and a generous croissant. During our meal, we were greeted by a large number of birds who were very interested in every crumb that fell to the ground.
After lunch, everyone had the afternoon to themselves before the group dinner began, which was spent resting, taking power naps, visiting museums and hunting for souvenirs. For me, however, this was the perfect opportunity to indulge in one of my hobbies: train spotting. Secretly, I'd already started earlier in the day at the institute, as there are a couple of tracks behind it, which were also used by at least three different trains during our visit.My afternoon spot, however, didn't go particularly well, as only one train actually passed by during the roughly three hours I spent walking around a large port yard. Fortunately, it wasn't a complete waste of time, as I did manage to spot some enormous trains of various types parked there, including double-stack containers - a sight that's impossible in Europe due to the height of our tunnels and overhead lines.The train that was running was also a fine sight, as it was pulled by just a single diesel locomotive - whereas in Europe, two would be needed to pull a train of that size. I also immediately spotted some manual shunting work being carried out by someone who was switching the points at the rear of the train so that the locomotive could immediately reverse back onto the original track without having to push all the carriages back.
Meanwhile, we also received word that the original dinner plans had been cancelled and that we wouldn't be eating at another place until 8 pm. So we came up with the idea of holding a PreDiWoKaZiBo in the hostel's living room to pass the time, which turned out to be a great idea given how much fun we had.Dinner, at a lovely little Italian restaurant, was also great fun. This was partly down to the ice hockey match that was taking place at the same time, which we watched with bated breath. However, it wasn't quite time for bed just yet, so we decided to head for a second WoKaZiBo, where I got to take part in a game of ``Zweeds Peste'', which I happened to win :).
All in all a great day!
Blog April 30th - Job
English follows DutchVroeg uit de veren voor het eerste bezoek in Montréal: CRAQ (Center for Research in Astrophysics of Quebec). Maar, metro = kapot. Benenwagen? Benenwagen. Of nee: toch niet kapot, toch de metro. Eenmaal op de valreep aangekomen bij de Universiteit van Montréal worden we door Frédérique Baron opgewacht in een lege universiteit. Zij legt ons uit waarom we de afgelopen tijd zo weinig studenten zien op de campussen. We zitten midden in de tentamenperiode. Ze begeleidt ons naar een zaaltje waar we de komende drie uur ondergedompeld zullen worden in de wereld van het astronomische onderzoek, in maar liefst 5 partjes.
- Tijdens de eerste presentatie door Avidaan Srivastava leren we over exoplaneten en de methodes die we gebruiken om ze te ontdekken en onderzoeken.
- Hij werd opgevolgd door Sacha Perry-Fagant, die met nieuwe modellen de geschiedenis van onze sterren en sterrenstelsels blootlegt.
- Halverwege de collegereeks brengt Anabel Tan ons bij over de projecten om meer en betere plaatjes te maken van het heelal - zoals de toekomstige Square Kilometer Array, verdeeld over Zuid-Afrika en Australië. En methodes om ze ''op te schonen'' door ruis te verwijderen met gebruik van kunstmatige intelligentie.
- Erika le Bourdais brengt het gesprek terug naar de directe toepassing. Zij onderzoekt zogenaamde 'vervuilde' witte dwergen: dode sterren waarvan de atmosfeer sporen van rotsachtige planeten bevat. Kom je hier wat anders tegen dan waterstof of helium? Dan is een sprongetje in de lucht niet mis.
- Als enthousiaste afsluiter maken we opnieuw kennis met een bekende voor ons: the James Webb Space Telescope. Nathalie Ouellette vertelt over de rol van Canadese instituten in dit project, en haar eigen rol in het overbruggen van het gat tussenwetenschap en het bredere publiek. What's next? Er staan meerdere projecten in de startblokken, zoals un castor extraterrestrial. Zonder dollen: CASTOR, een telescoop genaamd ''bever''.
Next stop, de rest van het gebouw. Frédérique leidt ons langs studieplekken, een bibliotheek, haar eigen lab en de Canadese Zuidkantine: La Planck. Als uitsmijter vertelt ze ons over de gevolgen van de gevoelige relatie met de VS voor hun onderzoek. Wetenschap is niet immuun voor geopolitieke verschuivingen, blijkt maar weer. Gelukkig hebben ze hier al goede banden met Europa, om hun werk in andere verbanden voort te zetten.
Tijd voor lunch. We maken dankbaar gebruik van de Montreaalse Multiculturaliteit en schuiven tafels bijeen voor 10 perosnen bij Fal & Fel (drie keer raden wat we daar aten). Met goed gevulde magen bereiden we ons voor op het volgende instituut. Locked in. Een lange studiedag vraagt om één ding: een gezellig drankje.
Terwijl de Biermiddag in Nederland werd overgeslagen, was die hier in Canada springlevend. Zoals het hoort tijdens een Biermiddag bestelden we bij het avondeten een kapsalon, en wel een Canadese: de poutine! Prima om te proberen, maar één keer was genoeg. Vervolgens nog een babbeltje op de gemeenschappelijke bank van het hostel en het was weer tijd voor het bunkbed.
English
We're up early for the first visit in Montreal: CRAQ (Center for Research in Astrophysics of Quebec). But, the metro is broken. Let's walk? Let's walk. Nevermind: not broken after all, the metro after all. Once we arrived at the University of Montreal at the very last minute, we were met by Frédérique Baron in an empty university. She explained to us why we have seen so few students on campus lately. We are in the middle of exam season. She escorted us to a small room where, for the next three hours, we would be immersed in the world of astronomical research, in no less than 5 parts.
- During the first presentation by Avidaan Srivastava, we learned about exoplanets and the methods we use to discover and study them.
- He was followed up by Sacha Perry-Fagant, who uses new models to reveal the history of our stars and galaxies.
- Halfway through the lecture series, Anabel Tan brings us up to speed on projects to create more and better images of the universe - such as the future Square Kilometer Array, distributed across South Africa and Australia. And methods to ''clean them up'' by removing noise using artificial intelligence.
- Erika le Bourdais brings the conversation back to direct application. She investigates so-called 'polluted' white dwarfs: dead stars whose atmospheres contain remnants of rocky planets. Do you encounter anything other than hydrogen or helium here? Then a little celebration is not unwarranted.
- As an enthusiastic finale, we are reintroduced to a familiar face: the James Webb Space Telescope. Nathalie Ouellette talks about the role of Canadian institutes in this project, and her own role in bridging the gap between science and the wider public. What's next? Several projects are in the starting blocks, such as un castor extraterrestrial. No kidding: CASTOR, a telescope named ''Beaver''.
Next stop, the rest of the building. Frédérique leads us past study areas, a library, her own lab, and the Canadian South Canteen: La Planck. As a closing remark, she tells us about the consequences of the sensitive relationship with the US for their research. It turns out, science is not immune to geopolitical shifts. Fortunately, they already have good ties with Europe to continue their work in other collaborations.
Time for lunch. We gratefully take advantage of Montreal's multiculturalism and push tables together for 10 people at Fal & Fel (guess what we ate there). With full stomachs, we prepare for the next institute. Locked in. A long day of studying calls for one thing: a nice drink.
While the Biermiddag was skipped in the Netherlands, it was alive and kicking here in Canada. As is fitting for a Biermiddag, we ordered a kapsalon for dinner, and a Canadian one at that: the poutine! Fine to try, but once was enough. Then a bit of chatting on the hostel's communal couch, and it was time for the bunk bed again.
Blog April 29th - Victor
English follows DutchVandaag begon met het uitkomen van een droom waarvan ik nog niet wist dat ik hem had. Formule 1-fan zijnde wilde ik altijd al een circuit bezoeken, maar er daadwerkelijk op kunnen was iets wat ik tot op heden nog niet voor mogelijk had gehouden. Dus beginnen we de dag met een rondje hardlopen over het circuit Gilles Villeneuve, dat door het jaar heen (maar nu gelukkig niet) gebruikt wordt door onder andere Formule 1 en Nascar. Met een rondetijd van 23:20 de beste coureurs van de wereld het nakijken gegeven hebbende, maken we een korte stop bij de Tour de Lévis om Montréal van boven te bewonderen.
Hierna begeven we ons met de metro richting het hostel om ons voor te bereiden op het instituutsbezoek van morgen. Ons ingelezen hebbende in het onderzoek van de sprekers van CRAQ (Centre de Recherche en Astrophysique du Québec) en IREX (Trottier Institute for Research on Exoplanets) die we morgen aan gaan horen, maken we ons gereed om Montréal te verkennen.
We lopen tegenover ons hostel de Marché Bonsecours binnen en merken al meteen dat er in deze stad aardig wat cultuur te beleven is, een hele verbetering ten opzichte van Toronto. Het een en ander aan souvenirs gescoord hebbende verkennen we de straat waar ons hostel aan ligt. Hier vinden we vooral nog meer souvenirwinkeltjes, een paar cafeetjes en een buurtsuper, waar we wat te drinken scoren. Hierna lopen we nog snel de Banque de Montréal binnen om het gebouw van binnen te bewonderen alvorens op zoek te gaan naar een plek om wat te eten.
Rond half zes lopen we het schattige restaurantje Venice binnen, waar ik taco's met gefrituurde bloemkool bestel; heel lekker! Het is maar goed dat we zo vroeg gingen eten, want we hadden kaartjes voor de film Michael om zeven uur. We wilden deze film graag zien, maar waren vooral erg benieuwd naar het IMAX theater, aangezien we dit in Nederland nog nooit meegemaakt hadden. Het was een mooie film, met mooi beeld en misschien nog wel mooier geluid! Na een geslaagde dag gaan we met de metro (we zijn inmiddels heuse metro-experts) terug naar ons hostel om de nodige nachtrust te krijgen voor ons dubbele instituutsbezoek morgen.
English
Today started with the coming true of a dream I didn't yet know I had. Being a Formula 1-fan I have always wanted to visit a circuit, but actually getting to go on it was not something I thought possible. Thus we start the day with a run around the Circuit Gilles Villeneuve, which is used year-round for Formula 1 and Nascar. Having left the best drivers in the world in the dust with a blistering lap time of 23:20, we make a short stop at the Tour de Lévis to gaze upon Montréal from above.
After visiting the circuit we take the subway back to the hostel to prepare ourselves for the institute visit tomorrow. Having delved into the research of the speakers we will be hearing from tomorrow at CRAQ (Centre de Recherche en Astrophysique du Québec) and IREX (Trottier Institute for Research on Exoplanets), we get ready to explore Montréal.
We go inside the Marché Bonsecours across the street from the hostel and immediately notice that there is a lot of culture to be experienced in this city, a substantial improvement on Toronto. Having scored a few souvenirs we explore the street our hostel is on. Here we find, among more souvenir shops, a few small cafés and a small supermarket, where we get something to drink. Afterwards we quickly walk to the building of the Banque de Montréal to admire it from the inside before looking for a place to have dinner.
Around half past five we walk into a cute little restaurant called Venice, where I order taco's with fried cauliflower; delicious! It is a good thing we ate this early since we have tickets for the movie Michael at seven o'clock. We already wanted to watch this movie, but we were especially eager to experience an IMAX theatre, since none of us had visited one before. I was a beautiful movie, with great visuals and even better sound! After a successful day, we take the metro (we have become metro-experts at this point)
Blog April 28th - Yuri
English follows DutchVandaag was weer een reisdag. Dit keer niet met het vliegtuig, maar met de trein. Na de laatste dingen in de koffer gepropt te hebben (het gaat de tweede keer altijd moeilijker voor een of andere reden), verzamelden we om 10:00 voor het appartement. We liepen de gebruikelijke route naar het station en we konden nog even een laatste blik op de CN Tower werpen.
De trein vertrok een half uur later dan gepland, maar voor de rest verliep de reis van 5.5 uur soepel. Er zijn series gekeken, boeken gelezen en er is vooral veel slaap ingehaald. Ook heeft de vriend van Yentl berekend dat er 278.589 sferische koeien (uit Guelph) in een 40ft zeecontainer passen, met bijpassend plaatje!
In de trein was iedereen nog wat sceptisch over of Montréal daadwerkelijk minder betonnen hoogbouw had dan Toronto. Toen we vanaf het station naar het hostel liepen, waren we wel overtuigd. Alles ziet er veel Europeser uit, met smallere straten en veel minder auto's. Het zit vol met leuke winkels en restaurants, dus we zullen ons hier zeker vermaken! Nadat we alle bagage in het hostel hadden achtergelaten, gingen we met een groep eten bij een Italians restaurant, en dat viel erg in de smaak. Tegenover het hostel zit een mooi gebouw, en dat moest natuurlijk meteen vastgelegd worden.
English
Today was another travel day. This time not by bus, bus by train. After having stuffed the last luggage in our suitcases (the second time is always more difficult for some reason), we gathered in front of the apartment at 10:00. We walked the usual route to the station and we could have one last look at the CN Tower.
The train left half an hour later than planned, but the 5.5 hours of travel went pretty smoothly. Series have been watched, books have been read, and most of all we catched up on a lot of sleep. Also, Yentl's boyfriend calculated that you can fit exactly 278,589 spherical cows (from Guelph) in a 40ft container, with even a matching image!
In the train, everyone was a bit sceptical about whether Montréal would actually have less concrete high rise buildings than Toronto. When we walked from the station to the hostel, we were convinced. Everything looks much more European, with narrower streets and much less cars. It is full of nice shops and restaurants, so we will surely have a good time here! After we dropped off our luggage in the hostel, we had dinner with a group in an Italian restaurant, and it was really enjoyed. Across the hostel there is a nice building, which obviously had to be photographed immediately.
Blog April 27th - Joep
English follows DutchVandaag zijn we naar de universiteit van Guelph geweest. Vanuit de trein viel al meteen op dat we uit de stad het groen in reden, we hebben dus (weliswaar vanuit de trein) Canadese natuur gezien! In Guelph aangekomen zijn we in hoog tempo naar de universiteit gelopen. Ter plaatse werden we door Christian Schultz-Nielsen, de organisator van vandaag opgewacht bij het begin van de campus. Via een parkje kwamen we vervolgens aan bij een rood kanon waar een interessant verhaal bij bleek te horen, deze wordt namelijk als traditie door studenten geverfd in de nacht en vervolgens bewaakt om hun kleur zo lang mogelijk te behouden. En bijna elke nacht krijgt het kanon een nieuw kleurtje!
We waren natuurlijk naar Guelph gekomen voor de natuurkunde, dus daar begon het ondertussen tijd voor te worden. Als eerst kregen we een praatje van Anand Yethiraj van de soft matter afdeling, met bijbehorende rondleiding. Tijdens het praatje hebben we een beeld gekregen over wat soft matter is, en voorbeelden gezien van methoden om er onderzoek naar te doen. Tijdens de rondleiding hebben we geleerd over methoden om materialen te onderzoeken gebruik makend van fluorescentie. Vervolgens zijn we langs geweest bij de NMR (nucleomagnetic resonance) afdeling en hebben we uitleg gekregen over de werking van NMR. Ook hebben we geleerd over onderzoek naar een bijzonder molecuul (phytoglycogen) dat je onder andere uit maïs kan halen. Het tweede praatje was van Eric Poisson ging over zwaartekrachtsgolven. Hier hebben we de basis geleerd over wat het zijn, en ontwikkelingen omtrent de detecties van de afgelopen jaren. Vervolgens was er de ruimte om uitgebreid onze vragen te stellen, en hebben we geleerd over de oplossing voor een zwart gat met temperatuur nul Kelvin, waat zijn PhD student onderzoek naar doet. Het derde praatje was van Ralf Gellert en ging over marsrovers, en een belangrijk onderdeel daarvan dat ontwikkeld is bij Guelph. Hier hebben we geleerd hoe ontzettend moeilijk onderzoek op Mars is, en dat de vraag of er leven op Mars is meteen beantwoord kan worden als we een stukje Mars op aarde krijgen! Het laatse praatje van Benjamin Baylis kwam terug op het maismolecuul dat eerder in was besproken, en legde uit hoe de eigenschappen daarvan zijn ontdekt.
Om de week in Toronto goed af te sluiten zijn we 's avonds met een grote groep uit eten geweest bij een Indiaas restaurant en hebben we nog met zn allen een drankje gedaan bij het café om de hoek bij de appartementen. Al met al een fascinerende laatste dag in Toronto, waarin we veel geleerd hebben!
English
Today we visited the University of Guelph. From the train, it was immediately noticeable that we were leaving the city and heading into greenery; so we saw Canadian nature (albeit from the train)! Upon arriving in Guelph, we walked to the university at a brisk pace. On site, we were met at the entrance to the campus by Christian Schultz-Nielsen, today's organizer. Passing through a small park, we arrived at a red cannon that turned out to have an interesting story attached to it: as a tradition, it is painted by students at night and then guarded to preserve its color for as long as possible. And almost every night, the cannon gets a new coat of paint!
We had, of course, come to Guelph for physics, so it was about time for that. First, we received a talk from Anand Yethiraj of the soft matter department, accompanied by a tour. During the talk, we gained an understanding of what soft matter is and saw examples of methods for researching it. During the tour, we learned about methods for investigating materials using fluorescence. Next, we visited the NMR (nucleomagnetic resonance) department and received an explanation of how NMR works. We also learned about research into a special molecule (phytoglycogen) that can be extracted from corn, among other sources. The second talk, by Eric Poisson, was about gravitational waves. Here, we learned the basics of what they are and developments regarding detections over the past few years. Subsequently, there was ample opportunity to ask our questions, and we learned about the solution for a black hole with a temperature of zero Kelvin, which his PhD student is researching. The third talk was by Ralf Gellert and was about Mars rovers, and an important component of them developed at Guelph. Here, we learned how incredibly difficult research on Mars is, and that the question of whether there is life on Mars could be answered immediately if we were to get a piece of Mars on Earth! The final talk by Benjamin Baylis revisited the corn molecule that had been discussed earlier and explained how its properties were discovered.
To wrap up the week in Toronto on a high note, we went out for dinner in the evening with a large group at an Indian restaurant and then had a drink together at the café around the corner from the apartments. All in all, a fascinating final day in Toronto, during which we learned a lot!
Blog April 26th - Sjoerd
English follows DutchDe dag begon voor mij sportief. Samen met de SMCR runclub ben ik gaan hardlopen door de straten en parken van Toronto. De groep was ten opzichte van de vorige keer wel iets uitgedund. Begrijpelijk, aangezien we om 7:15 hadden afgesproken. Met in totaal vier runclub leden hebben we uiteindelijk 7,5 kilometer afgelegd, binnen een prima tijd. De route bracht ons door bijna elk park in de nabije omgeving, wat de tocht enigszins ontspannend maakte. Toch viel het hardlopen mij zwaar. Achteraf gezien geef ik de thuisblijvers dus ook geen ongelijk.
Dat er om 7:15 afgesproken moest worden, kwam door de geplande dagactiviteit. Vandaag zijn we namelijk naar de Niagara falls geweest! Aangezien dat toch zeker anderhalf uur reizen is vanuit Toronto, verzamelden we om 9:40 voor het appartement, om vervolgens naar het busstation te wandelen.
Tijdens de busreis heb ik geprobeerd mijn slaaptekort te compenseren. Dat is mislukt.Gelukkig kon je voor slechts 1,50 dollar een blikje cola halen op het eindstation. De blikjes waren helaas wel iets te goed geschud, aangezien ze van ongeveer drie hoog naar beneden kwamen zetten. Maar, dit kon de pret van de watervallen niet drukken.
De eerste watervallen die we tegenkwamen waren leuk, maar vanaf de Canadese kant gezien ver weg. Het was absoluut mooi om naar te kijken, maar de afstand deed toch iets af aan de schoonheid van de falls. Daardoor ontstond bij mij de angst dat dit uitstapje ging tegenvallen. Maar toen, die laatste fall, ge-wel-dig! Je kon hem haast aanraken, zo dichtbij als we zijn gekomen! Echt heel erg indrukwekkend. Niagara Falls, wat was je mooi!
Na een kort bezoek aan de souvenirwinkel zijn we teruggekeerd naar het busstation. Rond acht uur arriveerden we weer in Toronto. Daar hebben we met een aardig grote groep in de Mr. Greek gegeten, een droom van mij sinds aankomst in Toronto. Het eten was er heerlijk (en niet duur)! Morgen weer?
English
My day started off actively. Together with the smcr run club, I went for a run through the streets and parks of Toronto. Compared to last time, the group was a bit smaller-understandable, since we had agreed to meet at 7:15. In total, the four of us ended up running 7.5 kilometers at a solid pace. The route took us through nearly every park in the surrounding area, which made the run somewhat relaxing. Still, I found it quite tough. Looking back, I can't really blame those who chose to stay in.
The early meeting time was due to the day's main activity: today we visited Niagara Falls! Since it's about an hour and a half journey from Toronto, we gathered in front of the apartment at 9:40 and then walked to the bus station.During the bus ride, I tried to catch up on some sleep. That didn't quite work out. Luckily, at the final stop you could buy a can of cola for just $1.50. Unfortunately, the cans had been shaken up quite a bit, as they had apparently been dropped from a considerable height. Still, that didn't take away from the excitement of seeing the falls.
The first waterfalls we encountered were nice, but from the Canadian side they were quite far away. It was definitely beautiful to look at, though the distance took away a bit from their impact. That made me worry the trip might end up being disappointing. But then-those final falls-amazing! We got so close it felt like you could almost touch them. Truly incredibly impressive. Niagara Falls, you were stunning!
After a short visit to the souvenir shop, we headed back to the bus station. Around eight o'clock, we arrived back in Toronto. There, we had dinner with a fairly large group at Mr. Greek-a place I had been wanting to try ever since arriving in Toronto. The food was delicious (and affordable)! Shall we go again tomorrow?
Blog April 25th - Pieter
English follows DutchVandaag hebben mijn kamergenoten en ik een cultuurrijke vrije dag gehad. We begonnen in de ochtend namelijk in 'The Art Gallery of Ontario', waar we eindelijk van wat kunst hebben kunnen genieten. Hier hebben we onder andere wat Picasso's, Monets en zelfs een Brancusi (waar ik persoonlijk fan van ben) gezien. Natuurlijk was hier ook veel Canadese kunst, wat vooral schilderijen van natuur waren, maar ook gekke sculpturen van Henry Moore en een ruimte vol met spiegels en bollen van Yayoi Kusama.
Na het museum hebben we wat te eten gehaald bij de glutenvrije bakker en de 7-Eleven voordat we naar het Rogers Centre gingen. Daar gingen we namelijk naar een honkbalwedstrijd kijken! Deze wedstrijd tussen de Toronto Blue Jays en de Cleveland Guardians was voor ons vooral een puzzel omdat we niet alle regels volledig kenden. Gelukkig hadden we het na een tijdje helemaal door en konden we genieten van de wedstrijd. Dit deden we niet alleen door te kijken, maar ook door popcorn en hotdogs te eten zoals je vaak in films ziet. Zo hebben we de films ook nageaapt door met van die gigantische schuimen vingers de hele boel bij elkaar te schreeuwen als de Blue Jays een punt kregen. De pot eindigde uiteindelijk met 5-3 voor de honkballers uit Toronto waar wij natuurlijk hartstikke blij mee waren als de grote fans die wij zijn geworden na deze prachtige wedstrijd.
Het was na de wedstrijd tijd voor avondeten, dus we zijn met een grotere groep gaan eten bij de Mill Street Brewery in het Distillery District. Naast het (naar mijn mening niet zo lekkere) mango bier heb ik genoten van een heerlijke burger. Dit was voor mij al de zesde burger deze reis, dus ik denk dat ik maar eens wat anders moet gaan eten de komende dagen...
Na het eten zijn we teruggefietst richting onze kamer. Nadat we even langs de supermarkt zijn gegaan zijn we nu in het heden waar ik deze blog aan het schrijven ben. Uiteindelijk was dit dus een erg geslaagde culturele dag.
English
Today my roommates and I had a culturally rich day off. We started in the morning at the Art Gallery of Ontario, where we were finally able to enjoy some art. We saw, among other things, works by Picasso, Monet, and even a Brancusi (which I personally am a fan of). Of course, there was also a lot of Canadian art, mainly paintings of nature, but also unusual sculptures by Henry Moore and a room full of mirrors and spheres by Yayoi Kusama.
After the museum, we grabbed some food from the gluten-free bakery and 7-Eleven before heading to the Rogers Centre.There, we went to watch a baseball game! The game between the Toronto Blue Jays and the Cleveland Guardians was a bit of a puzzle for us at first since we didn't fully know all the rules. Fortunately, we got the hang of it after a while and were able to enjoy the game. We did so not only by watching, but also by eating popcorn and hot dogs like you often see in movies. We even imitated the movies by shouting our lungs out with those giant foam fingers whenever the Blue Jays scored a run. The game eventually ended 5-3 in favor of the team from Toronto, which of course made us very happy as the big fans we've become after this fantastic game.
After the game, it was time for dinner, so we went out with a larger group to eat at Mill Street Brewery in the Distillery District. Besides the (in my opinion not very tasty) mango beer, I enjoyed a delicious burger. It was already my sixth burger of this trip, so I think I should start eating something different in the coming days...
After dinner, we cycled back toward our room. After stopping by the supermarket, we've now arrived at the present moment, where I'm writing this blog. All in all, it was a very successful cultural day.
Blog April 24th - Camilla
English follows Dutch8:30
Wij zijn nu net in de trein gestapt in Toronto, richting de bus, die ons vervolgens brengt naar Ontario's Waterloo, naar the Perimeter Institute of Theoretical Physics.
Ik hoop dat we veel dingen zullen zien vanuit het raam van de trein. Echter, verwacht ik een hoop beton te zien. Op het moment is mijn zicht geblokkeerd door een grote trein met een kunstmatige appel groene kleur. Gelukkig zijn we uiteindelijk ontsnapt van de groene horizontale wolkenkrabber, zodat we nu kunnen genieten van het zicht van het stedelijke Toronto, wie plaats maakt voor het spoor. Hier, nog in de buurt van het station, herken ik veel gebouwen die ik heb gezien en geschetst vanuit de CN-tower gisteren.
Plots zag ik weer een boel groen, contrasterend aan al het licht grijze beton. Maar toen ik hier een opmerking over maakte, werd het duidelijk dat het een golfbaan is. Wat dus betekent dat het groene dus letterlijk de 'green' is. Onmiddelijk daarna veranderde het beeld naar eindeloze constructie langs de rails.
9:30
We wilden de bus instappen, maar vanwege een rare quirk van de kaartjes en een chagrijnige buschauffeur, moesten we een nieuw groepskaartje kopen. Het zicht vanuit de bus was echter een stuk beter. Uiteindelijk zagen we zelfs veel bomen en rotsachtig terrein. Het werd ook steeds meer 'suburbian' tegen de tijd dat we in Waterloo kwamen.
13:00
Wij waren verwelkomt in the Perimeter Institute en kregen gelijk een rondleiding van het gebouw. Het gebouw is erg mooi (van binnen en van buiten). Bovendien kon je letterlijk overal een krijtbord vinden, oftewel de droom van een theoretische natuurkundige. We zijn met enthousiasme rondgeleid door verschillende kamers. Ook hebben we een kunstwerk gezien gerelateerd aan de interpretatie van quantum information. Ik kan het persoonlijk altijd waarderen als kunst en wetenschap worden gemengd.
We zijn uitgenodigd om in de 'Black Hole Bistro' te lunchen. Hier kregen we de kans om te praten met studenten van het instituut. Gesproken over veel dingen, vooral over de verschillen in onderwijs, wat dus een ander perspectief geeft.
18:00
De wetenschappelijke praatjes waren erg interessant of soms lastig te volgen, afhankelijk van wie je het vraagt. Het eerste praatje ging over 'physics and algbraic topology' en de tweede was een soort vierluik van de vragen: 'are we in a 1+1 dimension?' en 'is physics related to holography?'. Nadat we werden geëscorteerd van het instituut, hadden we nog wat tijd over in Waterloo. Ik maakte de suggestie om naar een Wallmart in de buurt te lopen (vooral omdat diegene in Toronto ver weg van onze slaapplek liggen). Dus toen hebben de meeste van ons gelopen richting de graal van de doodgewone Noord-Amerikaanse ervaring.
19:00
Op onze weg terug naar Toronto in de bus passeerde we middernacht in de Nederlandse tijdzone. Dus toen hebben we Job een fijne verjaardig gewenst met een liedje.
English
8:30
We just entered in the train in Toronto, after which we will catch a bus, which will take us to Ontario's Waterloo, to the Perimeter Institute of Theoretical Physics.
I really hope to see a lot of things outside the train's window. However, I expect to see a lot of concrete in an urban setting. For now my view is blocked by a huge train with an artificial apple green hue. However, we managed to escape the green horizontal skyscraper, to reveal the city of Toronto making place for the railway. Here in the vicinity of the station, I recognize many buildings, which I have seen and sketched when I was in the CN-tower yesterday.
Suddenly, I saw a lot of green again to contrast the lighy gray concrete, but upon mentioning this, it became clear that it was a golf course, meaning that the green was literally the 'green'. Immediately after, the view changed to seemingly endless construction along the rail.
9:30
We wanted to enter the bus, but due to some weird ticket quirk and a grumpy busdriver, we had to order the group ticket again. The view from the bus, however, became much better. Eventually seeing a lot of trees and rocky terrain, getting more suburbian once we entered Waterloo.
13:00
We were welcomed into the Perimeter institute and given a tour of the building. The building is really beautiful (from both the outside and the inside). There were blackboards everywhere. In other words, a theorerical physicist's dream. We were enthousiastically shown various rooms and even a piece of art related to the interpretation of quantum information. I really appreciate bridging the gap between arts and science, personally.
For lunch, we were invited in the 'Black Hole Bistro', where we were provided with the opportunity to have chats with students from the institute. Talking about numerous things, mostly about the differences in education, which gives a different perspective.
18:00
The scientific talks were really interesting or sometimes hard to follow, depending on who you ask. The first talk was on 'physics and algbraic topology' and the second one was a kind of four-part on the questions: 'are we in a 1+1 dimension?' and 'is physics related to holography?'. After we were escorted from the institute, we had still some time left in Waterloo. I made the suggestion to visit a nearby Wallmart (as the ones in Toronoto are far away from our rooms). So then most of us walked to this feat of the mundane North-American experience.
19:00
On our way back to Toronto in the bus, when we passed midnight in the Dutch timezone, we sang happy birthday for Job.
Blog April 23rd - Sarah
English follows DutchVandaag hadden wij geen instituutsbezoek op de planning staan, maar wel iets anders leuks!Eerst ben ik 's ochtends nog een rondje gaan hardlopen samen met onze SMCR runclubTM, het was leuk, maar er zijn toch echt wel veel meer stoplichten dan in Nederland. We hadden wel mooi uitzicht op Lake Ontario en uiteraard ook op de CN tower. Na een rondje van 5,5 km zijn we nog even wat gaan rekken en strekken en daarna was het tijd om te gaan ontbijten (en onze huisgenoten wakker te maken).
Hierna was het tijd om te verzamelen voor het vertrek naar de CN tower. De lift deed wat moeilijk, maar gelukkig waren we nog steeds ruim op tijd. Toen was het tijd om naar boven te gaan. Sommige mensen keken hier wat meer naar uit dan anderen. Eenmaal boven hebben we genoten van het uitzicht en hebben we geprobeerd te kijken waar alles was en we hebben zelfs nog een brandje gespot. Verder zijn we van onze hoogtevrees afgekomen door op de glazen vloerplaat te gaan staan waar je direct naar beneden kijkt. Eenmaal beneden zijn we nog langs een geweldige gift shop gekomen, waar ik me misschien iets te veel heb laten verleiden door alle leuke dingen...
Na weer in het appartement te hebben geluncht ben ik met mijn huisgenootjes gefietst naar de campus van Knox College. Hier waren een paar hele mooie gebouwen en we zijn ook op een kunstexpositie gestuit.
Vervolgens zijn we naar het Eaton Center gegaan (bijna aangereden ook), een grote shopping mall. Hier hebben vooral Victor en Pieter wat geshopt. Een beetje gehaast hebben we toen thuis gekookt, want om 19.30 ging ons pontje naar het Ward's Island. Hier hebben we een leuke wandeling gemaakt om de skyline van Toronto te zien bij zonsondergang. Dit was ook weer een leuke afwisseling met de drukke stad.
English
Today, there was no institute visit planned, but we did do some other fun things!First, in the morning I went on a run with the SMCR runclubTM. It was fun, but still there were lots more traffic lights than in the Netherlands. We did have a nice view of Lake Ontario and of course also the CN tower. After a run of 5.5 km we did some stretching. Afterwards it was time to go eat breakfast (and to wake up our roommates)
Following this, it was time to gather around to leave for the CN tower. The elevator had some trouble, but luclily we were still on time. Then it was time to go up the CN tower. Some people were looking forward to this, whereas others were almost dreading it. Once we were up we enjoyed the view and we tried to see where everything was. We even spotted a small fire somewhere. Other than that, we got rid of our fear of heights by standing on the glass floor that looks down on the square below.
Once we were down we came across an amazing gift shop, where I may have been influenced into buying too many fun things... After having lunch in the appartement I cycled with my housemates to the campus of Knox college. There were some very pretty old buildings there and we also stumbled across an art exposition.
Next, we went to the Eaton Center (almost got hit by a car as well), this is a big shopping mall. Here, Victor and Pieter did some shopping, while Yula and I had less luck finding things. A bit hurried, we cooked at the appartment, because at 19.30 the ferry to Ward's island was leaving. Here we had a nice walk around the island to see the Toronto skyline during the golden hour. This was also a nice contrast to the busy city.
Blog April 22nd - Simon
English follows DutchWe moesten vandaag om 9:00's ochtends bij ons eerste instituutbezoek van de hele canada reis zijn, het Neuron to Brain Laboratory. Hier studeren ze vooral hoe epilepsie verholpen kan worden.
We begonnen met een tour rond het gebouw, waaronder het ziekenhuis waar het instituut aan is verboden (Toronto West), de onderzoek afdeling genaamd Crania, en de WetLab van het instituut. We hadden hierbij als tour guides Steven Carcone en Caitlin Ragell. Zij werken vooral onder de hoofd-neurochirurg genaamd Dr. Taufik Valiante, zodat alles rondom zijn lab en zijn onderzoek zo soepel mogelijk verloopt. Hierna hadden we een aantal presentaties van een paar mensen: Dr. Homeira Moradi, Dr Rena Far, Yvonne Yang en Noah Xiao.
Het eerste praatje van Dr. Homeira Moradi werd gegeven in de WetLab, wat een kleine kamer was met een aantal opstellingen. Ze vertelde dat ze vooral kijkt naar echte brein cellen van patiënten, om te kijken hoe verslechterd brein activiteit bijdraagt aan epilepsie. Ze ging hierbij ook over de manieren waarop ze kijken naar een enkele cel, of naar een groep cellen. Ook doen ze experimenteren op dieren, en kijken ze hoe het breinsignaal van een aanval er daarbij uitziet. Er werd echter ook een filmpje hiervan laten zien, waarbij ze een aanval induceren bij een muis, en dit was voor mij redelijk intens om te zien.
De tweede presentatie was van Rena Far en deels van Noah Xiao. Rena Far ging over een aantal feitjes en weetjes over epilepsie en het instituut, bijvoorbeeld dat 30% van de mensen met epilepsie een vorm krijgen van epilepsie waarbij normale medicijnen niet meer werken. Vervolgens vertelde ze over een manier van het behelpen van epilepsie door middel van electrodes in het brein. Haar eigen onderzoek is echter onderzoeken hoe muziek brein activiteit beïnvloedt. Dit is voor mij ontzettend interessant, aangezien ik zelf ook muzikant ben, en dus benieuwd was naar hoe dit echt werkt. Hun hypothese is dat muziek kan worden gebruikt om een soort resonantie aan brein activiteit te creëren, waardoor patiënten met epilepsie, als ze een aanval krijgen, hopelijk een verminderde aanval krijgen doordat de resonantie van de muziek de brein activiteit van de epilepsie vermindert. Ik (en een mede student) hadden hierbij een vervolg vraag: speelt een preferentie naar bepaalde muziek een rol bij het brein activiteit dat wordt gecreëerd? Het antwoord was dat dit er niet mee te maken heeft. De brein activiteit wordt vooral bepaald door de globale ritmische diversiteit van de muziek, niet of iemand het echt leuk vindt of niet. Dr. Taufik Valiante had hierbij als extra opmerkingen dat het dus een soort therapie zou kunnen zijn, waarbij gegenereerde muziek wordt gemaakt die exact het signaal creërt wat voor een bepaalde patiënt nodig is.
Het stukje van Noah Xiao was kort maar krachtig, hij praatte over een aantal manieren hoe het brein wordt getest op meer non-invasieve manieren, door bepaalde opdrachten worden gecreëerd voor de patiënten, en hun brein activiteit en/of oog beweging wordt bijgehouden.
Het praatje van Yvonne Yang ging over haar eigen onderzoek waarbij ze modellen bouwt van enkele neurons, zodat ze kunnen voorspellen wanneer bepaalde 'ion currents' het membraan van een cell passeren. Het was erg interessant, maar wel beetje buiten mijn interesse en kennis.
Hierna was het tijd voor wat eten, en vertrok ik met een groep richting het centrum en Yonge street. Dit is de langste straat van de wereld, die ongeveer 56km lang is. Dit hebben we natuurlijk niet helemaal afgelopen, maar het was in ieder geval wel indrukwekkend. We hebben hier in de buurt dus beetje rondgelopen, en uiteindelijk zijn we gaan eten in de plek Hugs & Sarcasm. Dit is een redelijk kleine eetplek, waarbij ik zelf had gekozen voor een Cottage Pie en het Great Lakes biertje die opzich best wel prima was.
Als laatste, was hier een pubquiz die uitsluitend ging over de TV show Supernatural. Ik en mijn team zijn helaas als laatste geëindigd, wat ook te verwachten was aangezien we de meeste antwoorden kozen op vibes en steen papier schaar.
English
Today at 9:00 a.m., we had to be at our first institute visit of the entire Canada trip: the Neuron to Brain Laboratory. Here, they primarily study how epilepsy can be cured.
We started with a tour around the building, including the hospital to which the institute is affiliated (Toronto West), the research department named Crania, and the institute's WetLab. Our tour guides for this were Steven Carcone and Caitlin Ragell. They work mainly under the chief neurosurgeon named Dr. Taufik Valiente, ensuring that everything surrounding his lab and research runs as smoothly as possible. After this, we had several presentations by a few people: Dr. Homeira Moradi, Dr. Rena Far, Yvonne Yang, and Noah Xiao.
Dr. Homeira Moradi's first talk was given in the WetLab, which was a small room with several setups. She explained that she mainly looks at real brain cells from patients to see how impaired brain activity contributes to epilepsy. She also discussed the ways in which they look at a single cell or a group of cells. They also conduct experiments on animals and examine what the brain signal of a stroke looks like in the process. However, a video of this was also shown, in which they induce a stroke in a mouse, and this was quite intense for me to watch.
The second presentation was by Rena Far and partly by Noah Xiao. Rena Far covered a number of facts and tidbits about epilepsy and the institute, for example, that 30% of people with epilepsy develop a form of epilepsy where standard medication no longer works. She then spoke about a method of treating epilepsy using electrodes in the brain. Her own research, however, involves investigating how music influences brain activity. This is incredibly interesting to me, since I am a musician myself and was therefore curious about how this really works. Their hypothesis is that music can be used to create a kind of resonance in brain activity, so that patients with epilepsy, when they have a seizure, hopefully experience a reduced seizure because the resonance of the music reduces the brain activity associated with the epilepsy. I (and a fellow student) had a follow-up question regarding this: does a preference for certain music play a role in the brain activity that is created? The answer was that this has nothing to do with it. The brain activity is primarily determined by the overall rhythmic diversity of the music, not whether someone really likes it or not. Dr. Taufik Valiente added the comment that it could therefore be a type of therapy, in which generated music is created that produces exactly the signal needed for a specific patient.
Noah Xiao's piece was short but powerful; he discussed a number of ways in which the brain is tested in more non-invasive ways, by creating specific tasks for the patients, and by tracking their brain activity and/or eye movement. Yvonne Yang's talk was about her own research in which she builds models of individual neurons so that they can predict when certain 'ion currents' pass through a cell membrane. It was very interesting, but a bit outside my area of interest and knowledge.
After this, it was time for some food, and I headed with a group towards the city center and Yonge Street. This is the longest street in the world, which is about 56 km long. Of course, we didn't walk the entire length of it, but it was impressive nonetheless. So we walked around the area a bit, and eventually went to eat at Hugs & Sarcasm. This is a fairly small eatery, where I personally chose a Cottage Pie and the Great Lakes beer, which was actually quite good.
Finally, there was a pub quiz here that focused exclusively on the TV show Supernatural. Unfortunately, my team and I finished last, which was to be expected considering we chose the most answers on vibes and rock-paper-scissors.
Blog April 21st - Isa
English follows DutchGoedemorgen allemaal! Vandaag was het eindelijk zover en vetrokken we richting Canada. Dit was (natuurlijk) op een vroeg tijdstip, half 6 's ochtends. Nadat iedereen afscheid had genomen kon de reis beginnen. 🥱
De reis naar Schiphol verliep spoedig, de treinen reden op tijd en er werd genoten van de meegebrachte ontbijtjes. Eigenlijk ging de hele reis soepel en steeg ons vliegtuig stipt om 11.20 op.
Na 7 uur vliegen, 2 vliegtuigmaaltijden, 3 cola zeros, een blokje kaas als toetje en 7 schreeuwende kinderen arriveerden we in Toronto. Na nog een kleine treinreis en wandeling begon de jetlag wel in te kicken. 🧀
Het uitzicht was gelukkig zo mooi dat het veel compenseerde, en gelukkig zat de dag er al bijna op. Alleen nog inchecken en avondeten! Het inchecken ging soepel, want we hadden zeer duidelijke instructies. In het appartement bleek verschillende apparatuur kapot te zijn, dus besloten we om buiten de deur te eten. Alles werd gelukkig goedgemaakt met lekker Mexicaans eten, bij een restaurantje in de buurt.
De after-dinner-dip was aanwezig, en dus deed iedereen op tijd de oogjes dicht, want morgen gaan we naar het eerste instituut!
English
Good morning everyone! Today was finally the day, and we set off for Canada. This was (of course) early in the morning, at half past five. Once everyone had said their goodbyes, the journey could begin. 🥱
The journey to Schiphol went smoothly, the trains ran on time and we enjoyed the breakfasts we'd brought with us. In fact, the whole journey went without a hitch and our plane took off right on time at 11.20.
After a 7-hour flight, 2 in-flight meals, 3 Coke Zeros, a piece of cheese and 7 screaming children, we arrived in Toronto. After a short train journey and a walk, the jet lag really started to kick in.
Fortunately, the view was so beautiful that it more than made up for it, and luckily the day was almost over. Just check-in and dinner to go! Check-in went smoothly, as we had very clear instructions. It turned out that various appliances in the flat were broken, so we decided to eat out. Fortunately, everything was made up for with delicious Mexican food at a local restaurant.
The post-dinner slump set in, so everyone turned in early, as tomorrow we're off to the first institute!