Study Trip Canada 2026
This is the blog for the Study Trip 2026 to Canada. Every day one of the participants will write about that day, which you can read here, or on our Instagram.
Blog April 25th - Pieter
English follows DutchVandaag hebben mijn kamergenoten en ik een cultuurrijke vrije dag gehad. We begonnen in de ochtend namelijk in 'The Art Gallery of Ontario', waar we eindelijk van wat kunst hebben kunnen genieten. Hier hebben we onder andere wat Picasso's, Monets en zelfs een Brancusi (waar ik persoonlijk fan van ben) gezien. Natuurlijk was hier ook veel Canadese kunst, wat vooral schilderijen van natuur waren, maar ook gekke sculpturen van Henry Moore en een ruimte vol met spiegels en bollen van Yayoi Kusama.
Na het museum hebben we wat te eten gehaald bij de glutenvrije bakker en de 7-Eleven voordat we naar het Rogers Centre gingen. Daar gingen we namelijk naar een honkbalwedstrijd kijken! Deze wedstrijd tussen de Toronto Blue Jays en de Cleveland Guardians was voor ons vooral een puzzel omdat we niet alle regels volledig kenden. Gelukkig hadden we het na een tijdje helemaal door en konden we genieten van de wedstrijd. Dit deden we niet alleen door te kijken, maar ook door popcorn en hotdogs te eten zoals je vaak in films ziet. Zo hebben we de films ook nageaapt door met van die gigantische schuimen vingers de hele boel bij elkaar te schreeuwen als de Blue Jays een punt kregen. De pot eindigde uiteindelijk met 5-3 voor de honkballers uit Toronto waar wij natuurlijk hartstikke blij mee waren als de grote fans die wij zijn geworden na deze prachtige wedstrijd.
Het was na de wedstrijd tijd voor avondeten, dus we zijn met een grotere groep gaan eten bij de Mill Street Brewery in het Distillery District. Naast het (naar mijn mening niet zo lekkere) mango bier heb ik genoten van een heerlijke burger. Dit was voor mij al de zesde burger deze reis, dus ik denk dat ik maar eens wat anders moet gaan eten de komende dagen...
Na het eten zijn we teruggefietst richting onze kamer. Nadat we even langs de supermarkt zijn gegaan zijn we nu in het heden waar ik deze blog aan het schrijven ben. Uiteindelijk was dit dus een erg geslaagde culturele dag.
English
Today my roommates and I had a culturally rich day off. We started in the morning at the Art Gallery of Ontario, where we were finally able to enjoy some art. We saw, among other things, works by Picasso, Monet, and even a Brancusi (which I personally am a fan of). Of course, there was also a lot of Canadian art, mainly paintings of nature, but also unusual sculptures by Henry Moore and a room full of mirrors and spheres by Yayoi Kusama.
After the museum, we grabbed some food from the gluten-free bakery and 7-Eleven before heading to the Rogers Centre.There, we went to watch a baseball game! The game between the Toronto Blue Jays and the Cleveland Guardians was a bit of a puzzle for us at first since we didn't fully know all the rules. Fortunately, we got the hang of it after a while and were able to enjoy the game. We did so not only by watching, but also by eating popcorn and hot dogs like you often see in movies. We even imitated the movies by shouting our lungs out with those giant foam fingers whenever the Blue Jays scored a run. The game eventually ended 5-3 in favor of the team from Toronto, which of course made us very happy as the big fans we've become after this fantastic game.
After the game, it was time for dinner, so we went out with a larger group to eat at Mill Street Brewery in the Distillery District. Besides the (in my opinion not very tasty) mango beer, I enjoyed a delicious burger. It was already my sixth burger of this trip, so I think I should start eating something different in the coming days...
After dinner, we cycled back toward our room. After stopping by the supermarket, we've now arrived at the present moment, where I'm writing this blog. All in all, it was a very successful cultural day.
Blog April 24th - Camilla
English follows Dutch8:30
Wij zijn nu net in de trein gestapt in Toronto, richting de bus, die ons vervolgens brengt naar Ontario's Waterloo, naar the Perimeter Institute of Theoretical Physics.
Ik hoop dat we veel dingen zullen zien vanuit het raam van de trein. Echter, verwacht ik een hoop beton te zien. Op het moment is mijn zicht geblokkeerd door een grote trein met een kunstmatige appel groene kleur. Gelukkig zijn we uiteindelijk ontsnapt van de groene horizontale wolkenkrabber, zodat we nu kunnen genieten van het zicht van het stedelijke Toronto, wie plaats maakt voor het spoor. Hier, nog in de buurt van het station, herken ik veel gebouwen die ik heb gezien en geschetst vanuit de CN-tower gisteren.
Plots zag ik weer een boel groen, contrasterend aan al het licht grijze beton. Maar toen ik hier een opmerking over maakte, werd het duidelijk dat het een golfbaan is. Wat dus betekent dat het groene dus letterlijk de 'green' is. Onmiddelijk daarna veranderde het beeld naar eindeloze constructie langs de rails.
9:30
We wilden de bus instappen, maar vanwege een rare quirk van de kaartjes en een chagrijnige buschauffeur, moesten we een nieuw groepskaartje kopen. Het zicht vanuit de bus was echter een stuk beter. Uiteindelijk zagen we zelfs veel bomen en rotsachtig terrein. Het werd ook steeds meer 'suburbian' tegen de tijd dat we in Waterloo kwamen.
13:00
Wij waren verwelkomt in the Perimeter Institute en kregen gelijk een rondleiding van het gebouw. Het gebouw is erg mooi (van binnen en van buiten). Bovendien kon je letterlijk overal een krijtbord vinden, oftewel de droom van een theoretische natuurkundige. We zijn met enthousiasme rondgeleid door verschillende kamers. Ook hebben we een kunstwerk gezien gerelateerd aan de interpretatie van quantum information. Ik kan het persoonlijk altijd waarderen als kunst en wetenschap worden gemengd.
We zijn uitgenodigd om in de 'Black Hole Bistro' te lunchen. Hier kregen we de kans om te praten met studenten van het instituut. Gesproken over veel dingen, vooral over de verschillen in onderwijs, wat dus een ander perspectief geeft.
18:00
De wetenschappelijke praatjes waren erg interessant of soms lastig te volgen, afhankelijk van wie je het vraagt. Het eerste praatje ging over 'physics and algbraic topology' en de tweede was een soort vierluik van de vragen: 'are we in a 1+1 dimension?' en 'is physics related to holography?'. Nadat we werden geëscorteerd van het instituut, hadden we nog wat tijd over in Waterloo. Ik maakte de suggestie om naar een Wallmart in de buurt te lopen (vooral omdat diegene in Toronto ver weg van onze slaapplek liggen). Dus toen hebben de meeste van ons gelopen richting de graal van de doodgewone Noord-Amerikaanse ervaring.
19:00
Op onze weg terug naar Toronto in de bus passeerde we middernacht in de Nederlandse tijdzone. Dus toen hebben we Job een fijne verjaardig gewenst met een liedje.
English
8:30
We just entered in the train in Toronto, after which we will catch a bus, which will take us to Ontario's Waterloo, to the Perimeter Institute of Theoretical Physics.
I really hope to see a lot of things outside the train's window. However, I expect to see a lot of concrete in an urban setting. For now my view is blocked by a huge train with an artificial apple green hue. However, we managed to escape the green horizontal skyscraper, to reveal the city of Toronto making place for the railway. Here in the vicinity of the station, I recognize many buildings, which I have seen and sketched when I was in the CN-tower yesterday.
Suddenly, I saw a lot of green again to contrast the lighy gray concrete, but upon mentioning this, it became clear that it was a golf course, meaning that the green was literally the 'green'. Immediately after, the view changed to seemingly endless construction along the rail.
9:30
We wanted to enter the bus, but due to some weird ticket quirk and a grumpy busdriver, we had to order the group ticket again. The view from the bus, however, became much better. Eventually seeing a lot of trees and rocky terrain, getting more suburbian once we entered Waterloo.
13:00
We were welcomed into the Perimeter institute and given a tour of the building. The building is really beautiful (from both the outside and the inside). There were blackboards everywhere. In other words, a theorerical physicist's dream. We were enthousiastically shown various rooms and even a piece of art related to the interpretation of quantum information. I really appreciate bridging the gap between arts and science, personally.
For lunch, we were invited in the 'Black Hole Bistro', where we were provided with the opportunity to have chats with students from the institute. Talking about numerous things, mostly about the differences in education, which gives a different perspective.
18:00
The scientific talks were really interesting or sometimes hard to follow, depending on who you ask. The first talk was on 'physics and algbraic topology' and the second one was a kind of four-part on the questions: 'are we in a 1+1 dimension?' and 'is physics related to holography?'. After we were escorted from the institute, we had still some time left in Waterloo. I made the suggestion to visit a nearby Wallmart (as the ones in Toronoto are far away from our rooms). So then most of us walked to this feat of the mundane North-American experience.
19:00
On our way back to Toronto in the bus, when we passed midnight in the Dutch timezone, we sang happy birthday for Job.
Blog April 23rd - Sarah
English follows DutchVandaag hadden wij geen instituutsbezoek op de planning staan, maar wel iets anders leuks!Eerst ben ik 's ochtends nog een rondje gaan hardlopen samen met onze SMCR runclubTM, het was leuk, maar er zijn toch echt wel veel meer stoplichten dan in Nederland. We hadden wel mooi uitzicht op Lake Ontario en uiteraard ook op de CN tower. Na een rondje van 5,5 km zijn we nog even wat gaan rekken en strekken en daarna was het tijd om te gaan ontbijten (en onze huisgenoten wakker te maken).
Hierna was het tijd om te verzamelen voor het vertrek naar de CN tower. De lift deed wat moeilijk, maar gelukkig waren we nog steeds ruim op tijd. Toen was het tijd om naar boven te gaan. Sommige mensen keken hier wat meer naar uit dan anderen. Eenmaal boven hebben we genoten van het uitzicht en hebben we geprobeerd te kijken waar alles was en we hebben zelfs nog een brandje gespot. Verder zijn we van onze hoogtevrees afgekomen door op de glazen vloerplaat te gaan staan waar je direct naar beneden kijkt. Eenmaal beneden zijn we nog langs een geweldige gift shop gekomen, waar ik me misschien iets te veel heb laten verleiden door alle leuke dingen...
Na weer in het appartement te hebben geluncht ben ik met mijn huisgenootjes gefietst naar de campus van Knox College. Hier waren een paar hele mooie gebouwen en we zijn ook op een kunstexpositie gestuit.
Vervolgens zijn we naar het Eaton Center gegaan (bijna aangereden ook), een grote shopping mall. Hier hebben vooral Victor en Pieter wat geshopt. Een beetje gehaast hebben we toen thuis gekookt, want om 19.30 ging ons pontje naar het Ward's Island. Hier hebben we een leuke wandeling gemaakt om de skyline van Toronto te zien bij zonsondergang. Dit was ook weer een leuke afwisseling met de drukke stad.
English
Today, there was no institute visit planned, but we did do some other fun things!First, in the morning I went on a run with the SMCR runclubTM. It was fun, but still there were lots more traffic lights than in the Netherlands. We did have a nice view of Lake Ontario and of course also the CN tower. After a run of 5.5 km we did some stretching. Afterwards it was time to go eat breakfast (and to wake up our roommates)
Following this, it was time to gather around to leave for the CN tower. The elevator had some trouble, but luclily we were still on time. Then it was time to go up the CN tower. Some people were looking forward to this, whereas others were almost dreading it. Once we were up we enjoyed the view and we tried to see where everything was. We even spotted a small fire somewhere. Other than that, we got rid of our fear of heights by standing on the glass floor that looks down on the square below.
Once we were down we came across an amazing gift shop, where I may have been influenced into buying too many fun things... After having lunch in the appartement I cycled with my housemates to the campus of Knox college. There were some very pretty old buildings there and we also stumbled across an art exposition.
Next, we went to the Eaton Center (almost got hit by a car as well), this is a big shopping mall. Here, Victor and Pieter did some shopping, while Yula and I had less luck finding things. A bit hurried, we cooked at the appartment, because at 19.30 the ferry to Ward's island was leaving. Here we had a nice walk around the island to see the Toronto skyline during the golden hour. This was also a nice contrast to the busy city.
Blog April 22nd - Simon
English follows DutchWe moesten vandaag om 9:00's ochtends bij ons eerste instituutbezoek van de hele canada reis zijn, het Neuron to Brain Laboratory. Hier studeren ze vooral hoe epilepsie verholpen kan worden.
We begonnen met een tour rond het gebouw, waaronder het ziekenhuis waar het instituut aan is verboden (Toronto West), de onderzoek afdeling genaamd Crania, en de WetLab van het instituut. We hadden hierbij als tour guides Steven Carcone en Caitlin Ragell. Zij werken vooral onder de hoofd-neurochirurg genaamd Dr. Taufik Valiante, zodat alles rondom zijn lab en zijn onderzoek zo soepel mogelijk verloopt. Hierna hadden we een aantal presentaties van een paar mensen: Dr. Homeira Moradi, Dr Rena Far, Yvonne Yang en Noah Xiao.
Het eerste praatje van Dr. Homeira Moradi werd gegeven in de WetLab, wat een kleine kamer was met een aantal opstellingen. Ze vertelde dat ze vooral kijkt naar echte brein cellen van patiënten, om te kijken hoe verslechterd brein activiteit bijdraagt aan epilepsie. Ze ging hierbij ook over de manieren waarop ze kijken naar een enkele cel, of naar een groep cellen. Ook doen ze experimenteren op dieren, en kijken ze hoe het breinsignaal van een aanval er daarbij uitziet. Er werd echter ook een filmpje hiervan laten zien, waarbij ze een aanval induceren bij een muis, en dit was voor mij redelijk intens om te zien.
De tweede presentatie was van Rena Far en deels van Noah Xiao. Rena Far ging over een aantal feitjes en weetjes over epilepsie en het instituut, bijvoorbeeld dat 30% van de mensen met epilepsie een vorm krijgen van epilepsie waarbij normale medicijnen niet meer werken. Vervolgens vertelde ze over een manier van het behelpen van epilepsie door middel van electrodes in het brein. Haar eigen onderzoek is echter onderzoeken hoe muziek brein activiteit beïnvloedt. Dit is voor mij ontzettend interessant, aangezien ik zelf ook muzikant ben, en dus benieuwd was naar hoe dit echt werkt. Hun hypothese is dat muziek kan worden gebruikt om een soort resonantie aan brein activiteit te creëren, waardoor patiënten met epilepsie, als ze een aanval krijgen, hopelijk een verminderde aanval krijgen doordat de resonantie van de muziek de brein activiteit van de epilepsie vermindert. Ik (en een mede student) hadden hierbij een vervolg vraag: speelt een preferentie naar bepaalde muziek een rol bij het brein activiteit dat wordt gecreëerd? Het antwoord was dat dit er niet mee te maken heeft. De brein activiteit wordt vooral bepaald door de globale ritmische diversiteit van de muziek, niet of iemand het echt leuk vindt of niet. Dr. Taufik Valiante had hierbij als extra opmerkingen dat het dus een soort therapie zou kunnen zijn, waarbij gegenereerde muziek wordt gemaakt die exact het signaal creërt wat voor een bepaalde patiënt nodig is.
Het stukje van Noah Xiao was kort maar krachtig, hij praatte over een aantal manieren hoe het brein wordt getest op meer non-invasieve manieren, door bepaalde opdrachten worden gecreëerd voor de patiënten, en hun brein activiteit en/of oog beweging wordt bijgehouden.
Het praatje van Yvonne Yang ging over haar eigen onderzoek waarbij ze modellen bouwt van enkele neurons, zodat ze kunnen voorspellen wanneer bepaalde 'ion currents' het membraan van een cell passeren. Het was erg interessant, maar wel beetje buiten mijn interesse en kennis.
Hierna was het tijd voor wat eten, en vertrok ik met een groep richting het centrum en Yonge street. Dit is de langste straat van de wereld, die ongeveer 56km lang is. Dit hebben we natuurlijk niet helemaal afgelopen, maar het was in ieder geval wel indrukwekkend. We hebben hier in de buurt dus beetje rondgelopen, en uiteindelijk zijn we gaan eten in de plek Hugs & Sarcasm. Dit is een redelijk kleine eetplek, waarbij ik zelf had gekozen voor een Cottage Pie en het Great Lakes biertje die opzich best wel prima was.
Als laatste, was hier een pubquiz die uitsluitend ging over de TV show Supernatural. Ik en mijn team zijn helaas als laatste geëindigd, wat ook te verwachten was aangezien we de meeste antwoorden kozen op vibes en steen papier schaar.
English
Today at 9:00 a.m., we had to be at our first institute visit of the entire Canada trip: the Neuron to Brain Laboratory. Here, they primarily study how epilepsy can be cured.
We started with a tour around the building, including the hospital to which the institute is affiliated (Toronto West), the research department named Crania, and the institute's WetLab. Our tour guides for this were Steven Carcone and Caitlin Ragell. They work mainly under the chief neurosurgeon named Dr. Taufik Valiente, ensuring that everything surrounding his lab and research runs as smoothly as possible. After this, we had several presentations by a few people: Dr. Homeira Moradi, Dr. Rena Far, Yvonne Yang, and Noah Xiao.
Dr. Homeira Moradi's first talk was given in the WetLab, which was a small room with several setups. She explained that she mainly looks at real brain cells from patients to see how impaired brain activity contributes to epilepsy. She also discussed the ways in which they look at a single cell or a group of cells. They also conduct experiments on animals and examine what the brain signal of a stroke looks like in the process. However, a video of this was also shown, in which they induce a stroke in a mouse, and this was quite intense for me to watch.
The second presentation was by Rena Far and partly by Noah Xiao. Rena Far covered a number of facts and tidbits about epilepsy and the institute, for example, that 30% of people with epilepsy develop a form of epilepsy where standard medication no longer works. She then spoke about a method of treating epilepsy using electrodes in the brain. Her own research, however, involves investigating how music influences brain activity. This is incredibly interesting to me, since I am a musician myself and was therefore curious about how this really works. Their hypothesis is that music can be used to create a kind of resonance in brain activity, so that patients with epilepsy, when they have a seizure, hopefully experience a reduced seizure because the resonance of the music reduces the brain activity associated with the epilepsy. I (and a fellow student) had a follow-up question regarding this: does a preference for certain music play a role in the brain activity that is created? The answer was that this has nothing to do with it. The brain activity is primarily determined by the overall rhythmic diversity of the music, not whether someone really likes it or not. Dr. Taufik Valiente added the comment that it could therefore be a type of therapy, in which generated music is created that produces exactly the signal needed for a specific patient.
Noah Xiao's piece was short but powerful; he discussed a number of ways in which the brain is tested in more non-invasive ways, by creating specific tasks for the patients, and by tracking their brain activity and/or eye movement. Yvonne Yang's talk was about her own research in which she builds models of individual neurons so that they can predict when certain 'ion currents' pass through a cell membrane. It was very interesting, but a bit outside my area of interest and knowledge.
After this, it was time for some food, and I headed with a group towards the city center and Yonge Street. This is the longest street in the world, which is about 56 km long. Of course, we didn't walk the entire length of it, but it was impressive nonetheless. So we walked around the area a bit, and eventually went to eat at Hugs & Sarcasm. This is a fairly small eatery, where I personally chose a Cottage Pie and the Great Lakes beer, which was actually quite good.
Finally, there was a pub quiz here that focused exclusively on the TV show Supernatural. Unfortunately, my team and I finished last, which was to be expected considering we chose the most answers on vibes and rock-paper-scissors.
Blog April 21st - Isa
English follows DutchGoedemorgen allemaal! Vandaag was het eindelijk zover en vetrokken we richting Canada. Dit was (natuurlijk) op een vroeg tijdstip, half 6 's ochtends. Nadat iedereen afscheid had genomen kon de reis beginnen. 🥱
De reis naar Schiphol verliep spoedig, de treinen reden op tijd en er werd genoten van de meegebrachte ontbijtjes. Eigenlijk ging de hele reis soepel en steeg ons vliegtuig stipt om 11.20 op.
Na 7 uur vliegen, 2 vliegtuigmaaltijden, 3 cola zeros, een blokje kaas als toetje en 7 schreeuwende kinderen arriveerden we in Toronto. Na nog een kleine treinreis en wandeling begon de jetlag wel in te kicken. 🧀
Het uitzicht was gelukkig zo mooi dat het veel compenseerde, en gelukkig zat de dag er al bijna op. Alleen nog inchecken en avondeten! Het inchecken ging soepel, want we hadden zeer duidelijke instructies. In het appartement bleek verschillende apparatuur kapot te zijn, dus besloten we om buiten de deur te eten. Alles werd gelukkig goedgemaakt met lekker Mexicaans eten, bij een restaurantje in de buurt.
De after-dinner-dip was aanwezig, en dus deed iedereen op tijd de oogjes dicht, want morgen gaan we naar het eerste instituut!
English
Good morning everyone! Today was finally the day, and we set off for Canada. This was (of course) early in the morning, at half past five. Once everyone had said their goodbyes, the journey could begin. 🥱
The journey to Schiphol went smoothly, the trains ran on time and we enjoyed the breakfasts we'd brought with us. In fact, the whole journey went without a hitch and our plane took off right on time at 11.20.
After a 7-hour flight, 2 in-flight meals, 3 Coke Zeros, a piece of cheese and 7 screaming children, we arrived in Toronto. After a short train journey and a walk, the jet lag really started to kick in.
Fortunately, the view was so beautiful that it more than made up for it, and luckily the day was almost over. Just check-in and dinner to go! Check-in went smoothly, as we had very clear instructions. It turned out that various appliances in the flat were broken, so we decided to eat out. Fortunately, everything was made up for with delicious Mexican food at a local restaurant.
The post-dinner slump set in, so everyone turned in early, as tomorrow we're off to the first institute!